رفع درد و سوزش در هنگام نزدیکی در زنان با شناخت عامل ایجاد درد

0 438

دخول واژینال در حالت معمول صدمه‌ای ایجاد نمی‌کند، به ویژه اگر مطمئن باشید که شما و همسرتان به اندازه کافی برانگیخته شده‌اید تا تحریک کامل بتواند صورت گیرد. با این حال گاهی اوقات ممکن است رابطه جنسی یا دخول با درد یا ناراحتی همراه باشد، حتی زمانی که به نظر می‌رسد بدن کاملا آماده است. اگر دخول در تمام طول رابطه جنسی دردناک باشد، باید علت آن را پیدا کرده و ببینید چه کاری می‌توانید در مورد آن انجام دهید. یک متخصص زنان می‌تواند علت فیزیکی درونی این مساله را در صورت وجود تشخیص داده و به شما در درمان ان کمک ‌نماید.

دردهای مقاربتی، یا دیسپارونیا، ممکن است باعث ایجاد مشکلاتی در رابطه جنسی زن و شوهر شود. علاوه بر رابطه جنسی دردناک، این مساله ممکن است باعث ایجاد اثرات احساسی منفی نیز بشود. به همین دلیل این مشکل باید به محض ایجاد برطرف شود. روش‌های متعددی برای درمان و کاهش درد در هنگام نزدیکی وجود دارند که می‌توان تحت نظر پزشک متخصص بر اساس نوع و عامل درد ، برای برطرف کردن آن استفاده شوند.

برای دریافت مشاوره و اخذ نوبت ویزیت می‌توانید با شماره 09170836882 تماس بگیرید.

مقاربت جنسی (نزدیکی) دردناک چیست؟


مقاربت دردناک یا رابطه جنسی دردناک می‌تواند شامل درد لگن، درد واژن، یا درد در ناحیه لابیا یا فرج در طول رابطه جنسی باشد. این درد ممکن است به شکل درد عمیق، درد شدید، و یا احساس سوزش تجربه شود.

چه عواملی باعث آمیزش دردناک در زنان می‌شود؟


دفعات اولی که مقاربت یا دخول واژینال انجام می‌شود، ممکن است درد کم تا متوسطی در ورودی مهبل (واژن) احساس شود. ممکن است کمی خونریزی هم وجود داشته باشد یا اصلا خونریزی‌‌ای رخ ندهد، هر دو حالت طبیعی هستند. دلایل درد همیشه مشخص نیستند، اما به طور معمول این درد موقتی است. به طور معمول عامل ایجاد درد در اولین دخول را هایمن (پرده بکارت) می‌دانستند، اما یافته‌های جدید دباره پرده بکارت نظرات متفاوتی دارند.

در اکثر زنان، دیواره واژن، در هنگام تحریک، مایعی روان‌کننده‌ (لوبریکنت) تولید می‌کند که واژن و ورودی ان را مرطوب کرده و دخول را راحتتر می‌کند. گاهی اوقات میزان این مایع روان‌کننده‌ کافی نیست، بعضی زنان ممکن است به زمان بیشتری برای تحریک نیاز داشته باشند یا ممکن است عصبی و یا ناراحت باشند. مایع روان‌کننده‌ ناکافی می‌تواند به علت کاهش سطح استروژن باشد؛ این مساله  می‌تواند بافت واژن را شکننده‌تر کرده و دیواره‌های واژن را طوری تحت تأثیر قرار دهد که تولید مایع لوبریکنت کمتر شود. این اتفاق ممکن است پس از زایمان (به خصوص اگر مادر شیردهی کند)، یا اگر پس از سرطان پستان هورمون درمانی انجام شود، رخ دهد. در برخی موارد، اگر یکی از شرایط زیر وجود داشته باشد، ممکن است عمل نزدیکی برای یک زن دردناک باشد:

انقباض غیرارادی مهبل
یا واژینیسم

واژینیسم
وضعیتی شایع است که شامل اسپاسم غیر ارادی عضلات واژن که بعضا
ناشی از ترس از آسیب دیدن است می‌باشد.

عفونت واژن

این یکی از مشکلات شایع بوده و شامل عفونت قارچی مهبل
می‌باشد.

مشکلات مربوط به گردن رحم

(دهانه رحم
)

آلت تناسلی مرد در بیشترین حالت دخول می‌تواند به دهانه رحم
برسد. بنابراین مشکلات مربوط به دهانه رحم (مانند عفونت)
می‌توانند باعث درد در هنگام دخول عمیق شوند.

مشکلات رحم

این مشکلات ممکن است شامل فیبروم رحم باشد که ممکن است باعث
دردهای مقاربتی شدید شود.

آندومتریوز

این وضعیتی است که در آن بافت داخلی رحم در خارج از رحم رشد
می‌کند.

مشکلات تخمدان

این مشکلات ممکن است شامل کیست تخمدان باشد.

بیماری التهابی لگن
(PID)

در بیماری التهابی لگن(
PID) ، بافت‌های عمیق داخل بدن به شدت ملتهب شده و فشار وارده در اثر نزدیکی باعث دردی
عمیق می‌شود.

حاملگی خارج از رحم

در حاملگی خارج از رحم، تخمک بارور شده در خارج از رحم رشد
می‌کند.

یائسگی

با یائسگی، ممکن است پوشش واژن رطوبت طبیعی خود را از دست
داده و خشک شود.

آمیزش زود هنگام پس از جراحی یا زایمان

بیماری‌های آمیزشی

 

این مشکلات ممکن است شامل زگیل‌ تناسلی، تبخال تناسلی یا سایر
بیماری‌های امیزشی باشد.

آسیب‌دیدگی فرج و یا واژن

این آسیب‌ها ممکن است شامل پارگی در اثر زایمان یا برش پوست
بین واژن و مقعد در زمان زایمان (اپی‌زیاتومی) باشد.


بیماری ولوودينيا ( درد مزمن در ناحيه اطراف دهانه واژن و
فرج)

بیماری ولوودينيا، درد مزمنی است که اندام‌های جنسی خارجی زن،
از جمله لابیا، کلیتوریس و دهانه واژن را تحت تاثیر قرار
می‌دهد. این بیماری ممکن است فقط در یک نقطه رخ دهد، و یا هر
بار مناطق مختلفی را درگیر کند. پزشکان علت ایجاد این مساله
را نمی‌دانند و درمان شناخته شده‌ای برای آن وجود ندارد. اما
مراقبت از خود در کنار درمان‌های پزشکی می‌تواند در تسکین
بیماری کمک‌کننده باشد.

علائم آمیزش جنسی (نزدیکی) دردناک چیست؟


علائم آمیزش جنسی (نزدیکی) دردناک چیست؟علائم درد مربوط به رابطه جنسی می‌تواند درهنگام شروع دخول، یا در طی آن  و یا بلافاصله پس از نزدیکی رخ دهد.

  • شایع ترین علامت، درد زمان شروع دخول است (اینترومیژن). درد اینترومیژن ممکن است دردی شدید یا احساس سوزش باشد.
  • دومین علامت رایج، درد عمیق است.
  • علائم دیگر شامل احساس اسپاسم عضلانی، گرفتگی لگن یا سفتی عضلات می‌باشد.

انواع دردهای هنگام مقاربت ممکن است با عنوان‌های دردهای اولیه یا ثانویه؛ کامل یا موقعیتی؛ سطحی و در ورودی واژن، یا عمیق و در اثر فشار زیاد توصیف شود.

  • درد اولیه در هنگام نزدیکی دردی است که در تمام طول حیات جنسی زن وجود داشته است.
  • درد ثانویه بعد از یک دوره بدون علائم ایجاد می‌شود.
  • درد کامل به این معنی است که زن در تمام طول مقاربت درد دارد.
  • دردهای موقعیتی با یک شریک جنسی خاص یا یک نوع تحریک خاص رخ می‌دهد.
  • دردهای سطحی و در ورودی واژن، در هنگام دخول تجربه می‌شوند.
  • درد عمیق و در اثر فشار زیاد ، در دهانه رحم یا در ناحیه زیر شکم ، و در طول یا بعد از دخول احساس می‌شود.

یک زن ممکن است در هنگام برقراری رابطه جنسی، حتی بدون هیچ گونه علت فیزیکی درد داشته باشد. دردهای هنگام نزدیکی که علت جسمی ظاهری ندارند، ممکن است منشا روانی داشته باشد.

چه زمانی برای مقاربت (نزدیکی) دردناک باید به دنبال مراقبت‌های پزشکی بود؟


اگر یک زن بعد از انجام رابطه جنسی درد، خونریزی یا ترشحاتی دارد که جدیدا ایجاد شده یا بدتر شده‌اند، همیشه باید با یک متخصصان مراقبت‌های بهداشتی در این خصوص مشورت کند. درد موقع نزدیکی، وضعیتی است که اکثرا توسط یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی اولیه یا یک متخصص بهداشت زنان (متخصص زنان) به شکل مناسب‌تری بررسی می‌شود. با متخصصان دیگری مانند روانپزشکان، روانشناسان یا متخصص‌های ارولوژی نیز ممکن است با توجه به علت اصلی آن مشاوره انجام گیرد. دردهای هنگام نزدیکی به طور کلی یک مساله اورژانسی نیستند. اما اگر زنی هر یک از علائم زیر را تجربه کند، باید به بخش اورژانس بیمارستان مراجعه نماید:

  • شروع دردی جدید یا شدید‌تر شدن دردهای قبلی که بیش از چند دقیقه طول بکشد.
  • خونریزی پس از درد هنگام نزدیکی، به ویژه اگر پس از شروع دردی جدید یا پس از درد شدید باشد.
  • حالت تهوع، استفراغ یا درد ناحیه مقعد بعد از نزدیکی
  • ترشحات جدید

چگونگی تشخیص علت دردهای مقاربتی


یک پزشک باید در مورد سابقه سوزش هنگام نزدیکی و درد در هنگام رابطه جنسی از مراجعان خود سوال بپرسد. یک سابقه پزشکی کامل و معاینه جسمانی دقیق و مفصل اغلب علت احتمالی درد را مشخص خواهد کرد. سابقه پزشکی‌ای که به واسطه آن درد دهانه واژن تشخیص داده می‌شود، ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:

  • وجود مایع رون‌کننده(لوبریکنت) ناکافی در طول فاز تحریک (که ممکن است با تغییرات هورمونی یا داروها مرتبط باشد).
  • التهاب در دهانه ورود به مهبل (واژن)
  • اسپاسم‌های دردناك مهبل (واژن) كه از انجام رابطه جنسی جلوگیری می‌کند.

وجود درد در کل ناحیه واژن ممکن است نشان‌دهنده مشکلاتی مانند انحطاط عضلانی فرج، درد مزمن فرج،  یا یک عفونت (قارچی، انگلی یا باکتریایی) واژینال باشد.

  • گاهی اوقات ممکن است ناحیه خاص که ناراحتی دارد مشخص شود که نشان‌دهنده علت دیگری برای درد باشد، مانند التهاب میزراه یا مجرای ادرار (لوله ای که از طریق آن ادرار از بدن خارج می‌شود). نشان می دهد.
  • دردهای مقاربتی درد عمیق و در اثر فشار زیاد، به دردهایی اشاره دارد که در اثر دخول‌های پرتکرار و عمیق واژینال، توسط شریک جنسی برای زن رخ می‌دهد. یک شکایت رایج این است که زن احساس می‌کند که شریک جنسی او به چیزی ضربه می‌زند که باعث درد همراه با فشار در ناحیه لگن می‌شود. این نوع درد ممکن است به علت ناهنجاری‌های اندام‌های لگن مانند اندومتریوز، چسبندگی یا افتادگی رحم باشد.
  • منشا درد ناحیه میانی لگن ممکن است رحم باشد. وجود درد در یک طرف یا هر دو طرف لگن بیشتر نشان دهنده مشکلات پاتولوژیک لوله‌های فالوپ، تخمدان‌ها و لیگامنت‌ها (رباط‌ها) می‌باشد.

پزشک ممکن است معاینه فیزیکی کامل و دقیقی روی لگن، شکم و پایین کمر زن انجام دهد تا هم آناتومی بدن او را بهتر بشناسد و محل درد او را بهتر شناسایی کند. معاینه همچنین کمک می‌کند که بیمار بهتر بتواند پزشک را در تشخیص محل ناراحتی راهنمایی کند. بخشی از این معاینه ممکن است شامل معاینه مقعد یا معاینه رکتوواژینال (معاینه راست روده‌ای مهبلی) باشد. آزمایشاتی که انجام می‌شود ممکن است شامل پاپ اسمیر، آزمایش کشت مجموعه‌ای از مایعات و ترشحات واژینال یا دهانه رحم ، آزمایش ادرار (انالیز ادرار) و دیگر آزمایش‌ها باشد.

  • پزشک ممکن است آزمایشات رادیولوژیک ویژه‌ای مانند سونوگرافی لگنی، سی تی اسکن، یا ام‌آر‌آی لگن را نیز تجویز نماید.
  • پزشک ممکن است یک یورتروگرافی (روشی که با استفاده از اشعه ایکس از دستگاه ادراری تصویربرداری می‌شود)، یک سیستوگرافی (روشی که با استفاده از اشعه ایکس از مثانه تصویربرداری می‌شود) یا هر دو را تجویز کرده، یا بیمار را به یک متخصص (اورولوژیست) برای انجام این روش‌ها ارجاع دهد. یکی دیگر از روش‌های تشخیصی که ممکن است برای ناهنجاری‌های ادراری مورد استفاده قرار گیرد، سیستوسکوپی است که در آن پزشک برای مشاهده پوشش داخلی مثانه و میزراه از یک پروب نازک و چراغ‌دار استفاده می‌کند. اغلب اوقات ممکن است ارجاع به یک متخصص اورولوژی برای انجام این روش ضروری باشد.

چه روش‌های طبیعی یا خانگی برای مقابله با دردهای مقاربتی وجود دارند؟


استفاده از ژل‌های روان کننده بر اندام‌های جنسی خارجی، فرج و لابیا، و نیز استفاده از محصولات روان‌کننده در داخل مهبل ممکن است برای برخی از زنان مفید بوده و درد را در طول رابطه زناشویی کاهش دهد. استفاده از اسباب بازی‌های جنسی، مانند ویبراتور و یا آلت مصنوعی، نیز ممکن است مفید باشد. خانم‌ها باید قبل از استفاده از متسع‌کننده واژن، با متخصص مراقبت‌های بهداشتی خود صحبت کنند.

روش‌های درمانی پزشکی برای نزدیکی دردناک کدامند؟


درمان درد در هنگام رابطه جنسی بستگی به علت آن درد دارد. هنگامی که علت درد شناسایی شود، درد در هنگام دخول نیز می‌تواند درمان شود.

درد ناحیه ورودی واژن (درد در هنگام دخول) که ناشی از آتروفی واژن (نازک شدن دیواره واژن) است، در میان زنان یائسه‌ای که از داروهای جایگزین استروژن استفاده نمی‌کنند، رایج است. جریان خون و میزان مایع روان‌کننده مستقیما به جایگزین استروژن پاسخ می‌دهند. سریعترین حالت مقابله با آتروفی واژینال هنگامی رخ می‌دهد که از کرم واژینال موضعی روی واژن و دهانه آن استفاده شود. این کرم فقط با تجویز پزشک قابل دسترسی است. امروزه، محصولات جدیدتر غیر- استروژنی هم در دسترس هستند.

سوزش مجرای ادرار(میزراه) و قسمت پایین مثانه می‌تواند ناشی از کمبود استروژن باشد. این مساله اغلب ممکن است باعث سوزش ، تکرر و بندش یا احتباس ادرار شود. در چنین مواردی ممکن است هیچ نشانه‌‌ای از وجود عفونت باکتریایی در آزمایشات میکروسکوپی ادرار وجود نداشته باشد. در صورت عدم وجود التهاب مزمن مثانه، این علائم ممکن است ناشی از اسپاسم عضلانی، اضطراب، پایین بودن میزان استروژن یا ترکیبی از این عوامل باشد. پزشک ممکن است مجرای ادرار را اتساع دهد یا آنتی‌بیوتیک‌هایی با دوز کم تجویز کند. در بعضی موارد، داروهای ضد افسردگی و داروهای ضد اسپاسم برای کاهش انقباض عضلانی در مثانه نیز ممکن است تجویز شوند.

درمان لوبریکنت (مایع روان‌کننده) ناکافی بستگی به علت خاص آن دارد. یک گزینه درمانی، استفاده از روان کننده‎های محلول در آب برای استفاده با کاندوم است. زیرا انواع دیگر روان‌کننده‌ها ممکن است باعث آسیب به دیواره کاندوم شوند. اگر تحریک کافی انجام نشود، ممکن است صرف زمان بیشتری برای پیش‌نوازی در افزایش رطوبت واژن مفید باشد.

اسپاسم‌های دردناك عضلات ورودی واژن ممکن است واكنش غیر ارادی اما مناسب به محرك‌های دردناک باشد. این انقباضات ممکن است به علت عوامل متعددی از جمله دخول دردناک، تجربه‌های جنسی دردناک قبلی، سوء استفاده‌های جنسی قبل از ازدواج، و یا درگیری‌های حل نشده در رابطه با تمایلات جنسی باشد. برای یک زن مبتلا به واژینیسموس، پزشک ممکن است رفتار درمانی، از جمله تمرینات آرام‌سازی واژن را توصیه کند.

تنگی واژن معمولا بعد از عمل جراحی لگن، پرتودرمانی لگن یا یائسگی مشاهده می‌شود. برای درمان این بیماری از اتساع منفعل و استروژن استفاده می شود. گاهی اوقات ممکن است جراحی بازسازی واژن ضروری باشد.

این وضعیت به التهاب مزمن مثانه اشاره دارد که علت آن شناخته شده نیست. با این حال، مقاربت دردناک یک علامت رایج آن است. برای درمان این بیماری پزشک ممکن است سیستوسکوپی (روشی برای مشاهده داخل مثانه) انجام داده و دیواره مثانه را متسع نماید(کشش دهد). درمان‌‎های دیگر شامل شستشوی مثانه با دی متیل سولفوکسید (DMSO) و همچنین استفاده از داروهای خوراکی، مانند ایمی‌پرامین (توفرانیل (Tofranil یا پنتوزان ( المیرون Elmiron) می‌باشد.

اندومتریوز زمانی اتفاق می‌افتد که بافت پوشش داخلی رحم در ناحیه خارج از رحم وجود داشته باشد. در اغلب موارد اندومتریوز باعث درد در حین نزدیکی خواهد شد. تسکین این درد اغلب نشانه موفقیت در درمان اندومتریوزمی‌باشد.

علیرغم افزایش تعداد درمان‌های بدون نیاز به نسخه ، این بیماری چه مزمن باشد و چه عود‌کننده، از جمله بیماری‌های شایع است.

    • اگر زنی به خود درمانی با ژل‌های روان کننده یا درمان‌های اولیه توسط یک پزشک پاسخ ندهد، ممکن است برای شناسایی علت مساله نیاز به ارزیابی‌های دقیق‌تری داشته باشد.
    • پزشک ممکن است درباره این که آیا بیمار(زن) از داروهای آنتیبیوتیک یا ضد قارچ یا از دوش واژینال استفاده می‌کند یا نه از او سوال کند. اگر چنین باشد، این روش‌ها باید متوقف شوند تا مشخص شود که آیا ارگانیسم بیماری‌زای خاص وجود دارد یا خیر. آموزش بهداشت مناسب واژن ممکن است مفید باشد.
    • درمان ارائه شده بر مبنای وجود باکتری‌ها و دیگر اورگانیسم‌ها می‌باشد. اغلب اگر هیچ ارگانیسمی شناسایی نشود. دکتر می‌تواند درباره بهداشت مناسب با بیمار صحبت کند.
    • در صورت وجود علائم تکرار شونده مشترک بین  بیمار و شریک جنسی او ، هر دو نفر باید برای بیماری‌های قابل انتقال از راه جنسی (STDs) آزمایش شوند.

پزشک باید احتمال عفونت متناوب مجاری ادراری با کلامیدیا (STD) و همچنین عفونت‌های شایعتر مجاری ادراری را در نظر بگیرد. هر یک از این موارد، در صورت وجود، باید با استفاده از آنتی بیوتیک‌های مناسب درمان شوند.

دردهای مقاربتی ناشی از چسبندگی لگن را می‌توان با برطرف کردن یا برش دادن چسبندگی درمان کرد.

علاوه بر عللی که قبلا مورد بحث قرار گرفت، علت درد بیمار همچنین ممکن است مساله‌ای باشد که رتروورس رحم (برگشتگی یا چرخش رحم به عقب) نامیده می‌شود. این اصطلاح به حالتی اشاره می‌کند که رحم به سمت عقب لگن چرخیده باشد، یعنی برخلاف حالت طبیعی که رحم به سمت جلو کشیده شده است. این مساله ممکن است مادرزادی بوده و یا به علت آسیب‌دیدگی رباط‌هایی که رحم را نگه می‌دارند ایجاد شده باشد. همچنین ممکن است به علت چسبندگی لگن باشد که رحم را به سمت عقب و موقعیتی غیرطبیعی می‌کشد. اصلاح این این وضعیت اغلب نیازمند انجام جراحی زنان می‌باشد. با بررسی درست سابقه پزشکی، معاینه بالینی و انجام آزمایشات ، پزشک باید بتواند علت درد در هنگام رابطه جنسی را دقیقا مشخص کند. این امر می‌تواند ایجاد یک طرح عملی که بهترین گزینه برای حل و فصل سندرم درد لگن باشد، را امکان پذیر کند.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است”

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.