ارزشیابی بیمار برای لابیاپلاستی
انتخاب بیماران از نظر مناسب بودن برای جراحی ناحیه تناسلی خیلی پیچیده نیست، اگر توقعات ظاهری و کارکردی از نتیجه جراحی با عملی و محسوس بودن جراحی یکسان باشد. دلایل اصلی مشوق زنان برای انجام جراحی تصحیحی مشکلات کارکردی و یا زیبایی دستگاه تناسلی است.
از مشکلاتی که انگیزه انجام لابیاپلاستی است می توان به تحریک پوست داخل چین های ناحیه تناسلی، ناراحتی در حین مقاربت جنسی، مالش و درد حین پوشیدن لباس های تنگ یا انجام فعالیت های ورزشی از قبیل رکاب زدن است. تاثیر ناخوشایند بودن ظاهر دستگاه تناسلی اغلب چیزی فراتر از یک جمله ساده “من این را دوست ندارم” است و به مشکلی تبدیل می شود که در شخص در مورد مواجهه جنسی اضطراب ایجاد می کند و دارای تاثیر منفی بر زندگی جنسی زن است و ممکن است حتی منجر به اجتناب از فعالیت و تماس جنسی شود حتی زمانی که زن ازدواج کرده و متاهل است.
تصمیم گیری در مورد عمل لابیاپلاستی معمولا بخاطر مشکلات کارکردی و زیبایی همراه با جنبه های روانشناختی گوناگونی است. بندرت یک زن می گوید من ظاهرش را دوست ندارم و بدون هر گونه اختلال جسمی یا مشکل روانشناختی کاندید عمل جراحی لابیاپلاستی می شود.
پیمایش های قبلی تنها به تمایز بین اختلال کارکردی و مشکلات زیبایی در تصمیم گیری برای لابیاپلاستی پرداخته اند اما مطالعه گرس (2017) و مطالعه تریکوت و همکاران (2011) بینش بیشتر و جامعتری در مورد مشکلات منجر به تصمیم گیری در مورد جراحی لابیاپلاستی فراهم ساخته است. در این مطالعات تقریبا تمامی زنان فعال جنسی دارای علائم کارکردی از قبیل ورود لوب ها به داخل واژن در حین مقاربت جنسی، درد، تحریک پوستی و تورم، عفونت قارچی عود کننده و مکرر، انحراف جریان ادرار و تغییرات آناتومیک دستگاه تناسلی و همچنین مشکلات کارکردی مثل ناتوانی در بستن مدخل واژن، خشکی واژن همراه با عفونت عود کننده یا اختلال جنسی؛ بوده اند صرفنظر از اینکه ظاهر خارجی دستگاه تناسلی نیز ممکن است برایشان قابل قبول نباشد. علاوه بر این جراحت های پس از زایمان واژینال از قبیل زخم های اپیزیاتومی و اخیرا ترمیم خرابکاری جراحی های قبلی نیز از دلایل اقدام به لابیاپلاستی است. در یک مطالعه از سال 2014 تا 2017 مشخص گردید که اکثریت 850 زنی که تحت جراحی ترمیمی و زیبایی واژن قرار گرفته اند، دارای مشکلات کارکردی مشهود علاوه بر مشکل زیبایی بوده اند.
آماده سازی برای جراحی لابیاپلاستی
جراحی اندام تناسلی خارجی را می توان به راحتی و به خوبی تحت بی حسی موضعی انجام داد. جراحی اندام تناسلی خارجی زن و بخصوص لابیاپلاستی به آمادگی خاصی غیر از آمادگی های روتین جراحی نیاز ندارد. مثلا بیمار بایستی از 14 روز قبل مصرف آسپرین را قطع کند یا بایستی در روز جراحی بطور کامل و دقیق تمام ناحیه تناسلی خود را بتراشد و مواظب باشد که حین تراشیدن موهای ناحیه پرینه پوست خود را زخمی نکند.
ثبت تصویری
برای مشاهده و ارزیابی عینی و دقیق نتیجه جراحی زیبایی واژن، بایستی با استفاده از یک دوربین مناسب و استاندارد از قبیل دوربین های دیجیتال امروزی از ناحیه تناسلی قبل و بعد از عمل عکس گرفته شود.
معمولا عکس را در پس زمینه آبی می گیرند. مهمترین وضعیت قرارگیری (پوزیشن) برای گرفتن عکس ها نمای جلو است در حالی که بیمار ایستاده است، اما نمای مورب در پوزیشن لیتوتومی، نمای جلو در پوزیشن لیتوتومی (مشابه وضعیت قرارگیری حین زایمان طبیعی) نیز مناسب است. معمولا بهتر است که عکس هایی از نمای جلو ایستاده، نمای جلوی لیتوتومی و نمای مورب لیتوتومی گرفته شود و بلافاصله بعد از رویه جراحی همان عکس ها در همان پوزیشن ها تکرار شود (شکل 1).

در صورت امکانپذیر بودن و همکاری بیمار، بهتر است شش ماه بعد از جراحی نیز عکس گرفته شود، زمانی که تمامی تورم ها برطرف شده و زخم ها به طور کامل بهبود یافته باشد. متاسفانه گرفتن این تصاویر آسان نیست و بیماران همیشه خواهان رجوع برای گرفتن عکس نیستند، بخصوص بیمارانی که از مسافت های طولانی مراجعه می کنند.
داروهای مصرفی جراحی لابیاپلاستی
قبل از هر رویه جراحی که تحت بی حسی موضعی انجام می شود بایستی بی حس کننده و مسکن کافی تجویز شود. درد رویه جراحی ممکن است چندین روز طول بکشد و حین جراحی می تواند مشکل ساز باشد. بنابراین بیمار بایستی بی حس کننده موضعی کافی گرفته و سپس مسکن کافی دریافت نماید، بخصوص اگر رویه های تصحیحی وسیعی چون تصحیح لابیا مینور و تغییر وضعیت قرارگیری (پوزیشن) کلیتوریس انجام می شود. ممکن است همیشه مسکن های فعال سطحی ممکن است به اندازه کافی اثربخش نباشند، بنابراین ترکیب آنها با یک مسکن دارای تاثیر مرکزی می تواند مفید باشد. تجویز روتین داروهای آنتی بیوتیک تا حدودی تحت بحث و مجادله است و توافق نظر در مورد استفاده روتین از آنتی بیوتیک ها وجود ندارد اما بیشتر موارد سفالسپورین ها به عنوان آنتی بیوتیک پروفیلاکسی داده می شود.
بنابراین داروهای مصرفی برای جراحی زیبایی واژن و لابیاپلاستی شامل بی حس کننده های موضعی، مسکن ها و داروهای آنتی بیوتیک است.
رضایت نامه بیمار برای جراحی لابیاپلاستی
قانون اساسی و مقررات بیمارستانی و پزشکی مقرر داشته است که قبل از هر رویه جراحی از بیماران رضایت نامه آگاهانه برای عمل جراحی گرفته شود. جلسه آموزش قبل از عمل لابیاپلاستی برای گرفتن رضایت نامه مناسب است. بیمار بایستی به طور کامل در مورد جنبه های زیر آموزش داده شده و اطلاعات کافی داشته باشد، قبل از اینکه رضایت نامه را امضاء کند:
تورم
همیشه بعد از عمل جراحی تصحیحی و زیبایی واژن و لابیاپلاستی تورم وجود دارد. تورم ناحیه تناسلی خارجی پس از جراحی بعد از 6 هفته به میزان 80% کاهش می یابد و در طی نهایتا 6 ماه به طور کامل برطرف می شود.
درد
درد ناشی از عمل های واژینوپلاستی و لابیاپلاستی تا 3 روز بعد از عمل جراحی ادامه می یابد و بندرت بعد از 3 روز بیمار درد دارد.
خونریزی پس از عمل، هماتوم
خونریزی پس از عمل جراحی لابیاپلاستی که مستلزم تجدید جراحی و بند آوردن خونریزی باشد، بندرت رخ می دهد اما احتمال خونمردگی و هماتوم های کوچک وجود دارد.
اختلال در بهبود ترمیم زخم
اگر از نظر آماری بگوییم، حدود 4% بیمارانی که تحت عمل جراحی ناحیه تناسلی خارجی و لابیاپلاستی قرار می گیرند دچار اختلال در ترمیم زخم می شوند. بنابراین بایستی از مالش/اصطکاک ناحیه تناسلی تا بهبود زخم اجتناب شود.
اسکار (جای زخم)
معمولا زخم جراحی های تصحیحی و زیبایی اندام تناسلی خارجی زن بدون بجای گذاشتن اسکار بهبود می یابد. اسکارهای دردناک یا برجسته و مشهود خیلی نادر است.
اختلالا حسی
اگر عمل جراحی به دقت و صحیح انجام شود، انتظار اختلالات حسی و تغییر حس جنسی ناحیه را نباید داشته باشیم. تغییرات گذرا در حس محل خط برش جراحی ممکن است به صورت حساسیت مفرط (بیش حساسی) یا حساسیت کم (افت حواس) رخ دهد اما پس از بهبود زخم جراحی برطرف خواهد شد و حس ناحیه به سطح معمول بر می گردد.
عفونت
عفونت زخم بندرت رخ می دهد زیرا خونرسانی بافتی ناحیه خوب است و می توان به طور کامل با استفاده از یک آنتی بیوتیک پروفیلاکسی (پیشگیری) از عفونت ناحیه جلوگیری کرد.
عدم تقارن
نامتقارن بودن پس از تصحیح لابیا مینور محتمل است که کلا به خاطر مراقبت ها و دوره بهبودی متفاوت سمت راست و چپ ناحیه تناسلی است.
تکرار جراحی
اگر عدم تقارن اندام تناسلی خارجی یا تاخیر در بهبود زخم وجود داشته باشد ممکن است تجدید جراحی لازم باشد و جراح مجبور به تکرار جراحی باشد.
تشکیل دیمپل
ایجاد دیمپل (چاله) در ناحیه جراحی فقط در رویه لیپوساکشن (تخلیه چربی) دیده می شود.
تصحیح زیاد یا کم
مثلا در جراحی انتقال بافت چربی اتولوگ (خود بیمار) به لابیا ماژور که رویه لیپواستراکچر نامیده می شود، این احتمال وجود دارد که بخشی از بافت چربی ترمیم نشده و سهم بخش ترمیم نشده بیشتر باشد. این عارضه نسبتا شایع است.
رویه های سرپایی
عمل جراحی ناحیه تناسلی خارجی را می توان به سادگی به صورت رویه ای سرپایی انجام داد، زیرا معمولا تحت بی حسی موضعی انجام می شود. اما در مجموع اقامت یک شبه در بیمارستان در حالت عادی نیاز نیست حتی اگر رویه جراحی با استفاده از بی هوشی عمومی انجام شده باشد. هرچند بایستی اطمینان حاصل کرد که روز بعد از جراحی بیمار برای بررسی و معاینه زخم مراجعه کند. همچنین بیمار بایستی بتواند سئوالات لازم را پرسیده و مراقبت از زخم را بلد باشد. بیمار بایستی بتواند در هر زمان در صورت بروز فوریت و مشکل اورژانسی با جراح تماس بگیرد.
تجهیزات جراحی اندام تناسلی خارجی
جراحی های تصحیحی و زیبایی اندام تناسلی خارجی زن به تجیهزات خاصی نیاز دارد که در ادامه بحث می شوند.
مارکر
قبل از انجام جراحی لابیاپلاستی جراح با استفاده از یک مارکر (ماژیک) ناحیه جراحی را مشخص می کند. بهتر است از مارکرهای ماندنی استفاده شود و از مارکرهایی که با تماس دست یا تجهیزات پاک می شوند، اجتناب شود. از آنجایی که خط برش جراحی با استفاده از مارکر مشخص می شود، اگر مارکر ماندنی نباشد، رطوب پوست و محلول های ضدعفونی موجب پاک شدن خطوط مشخص شده می گردد. همچنین از فورسپس بدون دندانه برای سهولت مشخص کردن خط برش در سطح بعد داخلی و خارجی لابیا مینور در جراحی لابیاپلاستی استفاده می شود (شکل 2).

ابزارها
ابزارهای زیر برای جراحی لابیاپلاستی استفاده می شود:
- یک عدد فورسپس ادسون
- یک عدد قیچی برش عصب با نوک گرد بدون دندانه
- یک عدد نیدل نگهدار
- یک عدد کلیپ موسکیتو (شکل 3)

یونیت فرکانس بالای 2/2 مگاهرتز
دستگاهUnit 2.2 MH فرکانس بالا امکان برش بدون سوختگی را فراهم ساخته و انعقاد خون را به همراه دارد. از این دستگاه برای برش بدون خونریزی استفاده می شود. تنظیمات آن بین 25–30 W قرار داده می شود. هنگام برش دادن لازم نیست که پوست کشیده شود (شکل 4).

میز جراحی
رویه جراحی روی اندام تناسلی خارجی زن به یک میز جراحی قابل تنظیم با امکان قرار دادن بیمار در وضعیت لیتوتومی نیاز دارد.
نورپردازی
برای روشن شدن میدان جراحی بدون سایه انداختن به دو لامپ مخصوص اتاق عمل نیاز می باشد.
مانیتورینگ
وسایل مانیتورنیگ استاندارد به همراه تجهیزات ترالی اورژانس از قبیل دستگاه پالس اکسیمتر نیاز می باشد.
اهداف جراحی لابیاپلاستی
در جراحی اندام تناسلی زنانه دو هدف دستیابی به بهترین کارکرد ممکن و مطلوب ترین ظاهر اندام تناسلی از اهمیت خاصی برخوردار است. اگر دستگاه تناسلی از نظر زیبایی شناسی دارای وضعیت ناخوشایندی باشد تاثیر منفی مهمی بر زندگی جنسی زن می گذارد.
متاسفانه همه جراحان از این ملزومات آگاه نیستند. از نقطه نظر زیبایی، رویه نامناسب یا خرابکاری حین جراحی می تواند وضعیت را برای بیمار دو چندان مشکل کرده و دیسترس روانی چشمگیری ایجاد کند. نیاز به ذکر نیست که حفظ حس ناحیه از اهمیت فوق العاده بالایی برخوردار است.
هرچند مفهوم زیبایی در فرهنگ ها، قومیت ها و افراد مختلف متفاوت است، اما به نظر می رسد که یک تصویر کلی در مورد مهبل در همه زنان وجود دارد و در جوامع بخصوص غربی ایده آل محسوب می شود. این تصویر شامل یک اندام تناسلی (واژن) سفت، با شکل متقارن لوب خارجی است که بطور کامل لوب داخلی را محصور کرده و ظاهر پوسته بسته صدف را دارد (شکل 5).

(مجسمه برونزی قرن یک قبل از میلاد، مجموعه آنتیک گلیپوتیک، مونیخ)
شکل و سایز ساختارهای مهبل یا واژن می تواند در افراد به طور قابل توجهی متفاوت باشد. دامنه این تغییرات و تفاوت ها خیلی بزرگ است.
پری و قوام لوب بزرگ (لابیا ماژور) نه تنها روی ظاهر اندام تناسلی تاثیر دارد، بلکه تعیین کننده پوشیده بودن نسبی یا کامل لوب کوچک (لابیا مینور) است و مقدار بیرون زدگی لوب های داخلی را تعیین می کند. اینکه لوب خارجی بتواند همه ساختارهای داخلی را بپوشاند به اندازه ارتفاع لوب کوچک بستگی دارد.
موضع قرارگیری، ارتفاع و عرض شفت کلیتوریس همراه با سایز و وضعیت قرارگیری سر کلیتوریس نیز از عوامل کلیدی در زیبایی واژن است.


