جراحی حجم سازی (لیپواستراکچر)

جراحی حجم دادن به لوب بزرگ واژن - لیپواستراکچر

0 516

از آنجایی که با بالا رفتن سن مقدار بافت چربی لوب بزرگ واژن (لابیا ماژور) کاهش می یابد، منطقی است که بخواهیم آن را با بافت چربی اتولوگ (از بدن خود مادر) جایگزین کرده و لوب بزرگ را مجددا پر کنیم تا از حالت چروکیده واژن اجتناب شود. مواد آلوپلاستیک قابل جذب از قبیل اسید هیالورونیک برای حجم سازی و تقویت حجم لوب بیرونی واژن مناسب نیست زیرا معمولا حالت کپسولی گرفته و مثل برآمدگی بیرون می زند.

به علاوه، حجم زیادی از این مواد برای پر کردن لوب بزرگ واژن لازم است که موجب گران شدن این رویه می شود. استفاده از مواد آلوپلاستیک غیرقابل جذب منسوخ شده است زیرا این مواد موجب عوارض تاخیری غیرقابل پیش بینی از قبیل واکنش های التهابی مزمن و آبسه و غده ای شدن می شود. این عوارض را تنها میتوان از طریق مداخلات جراحی درمان کرد که خود موجب هزینه اضافی می شود.

روش انتخابی برای حجم سازی لوب بزرگ واژن انتقال چربی اتولوگ است که به آن گرافت چربی یا لیپواستراکچر اطلاق می شود. این روش توسط اس. کولمن رواج داده شده است و سالیان زیادی است که استفاده می شود. گرافت زدن چربی امروزه برای حجم سازی تقریبا تمامی بخش های بدن استفاده می شود.

سلول های چربی انتقال داده شده تا زمانی که به عروق خونی تامین کننده اکسیژن و مواد مغذی متصل باشند، زنده می مانند. در طی چند روز اول بعد از انتقال، این سلول ها مواد غذایی مورد نیاز خود را از طریق پدیده انتشار دریافت می کنند اما پس از آن بایستی مویرگ هایی در داخل آنها تشکیل شود. اگر جریان خون برقرار نشود، سلول های چربی مرده و توسط بدن بازجذب می شوند.

نرخ بقای سلول های بافت چربی به عوامل متعددی بستگی دارد. مسائل کلیدی شامل خونرسانی موضع گرافت، موضع اهدا کننده، شیوه آماده کردن سلول های چربی، روش انتقال انجام شده، مقدار بافت چربی به ازای هر واحد موضع گرافت، مراقبت های بیمار پس از انجام رویه و غیره است.

انتظار نمی رود که درصد بالایی از چربی منتقل شده به لابیا ماژور زنده بماند. تا به امروز مطالعات کمی در این رابطه انجام نشده است اما براساس مشاهدات بالینی صاحبنظران، برآورد شده است که تنها حدود ۴۰-۳۰ درصد سلول های بافت چربی منتقل شده زنده می ماند. زمان برنامه ریزی این جراحی و آماده سازی بیمار بایستی این فاکتور در نظر گرفته شود.

شایعترین عارضه رویه جراحی گرافت زدن بافت چربی یا لیپواستراکچر تصحیح کمتر از مقدار مورد نظر است. احتمال تصحیح خیلی زیاد حجم لوب بزرگ خیلی کم است.

جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت درمان با متخصص زنان و زایمان دکتر سولماز محمدی در شیراز می‌توانید با شماره روبرو تماس حاصل فرمایید. 09170836882

رویه جراحی لیپواستراکچر

دو موضع مناسب برای گرفتن بافت چربی حاشیه داخلی زانو یا سطح خارجی ران است (شکل ۱). اول از همه موضع اهدا کننده و موضع گیرنده با ماژیک مارکه می شود و سپس توسط تزریق داروی بی حس کننده موضعی و سوپرارنین (آدرنالین)، بی حس می شوند.

شکل ۱- موضع اهدای مناسب: سطح خارجی ران

سپس چند دقیقه صبر می کنند تا داروی بی حسی اثر کند و موضع بی حس شود. سپس بافت چربی از طریق یک کانیولا مخصوص از طریق یک برش جراحی کوچک برداشته می شود. کانیولا به یک سرنگ ۱۰ میلی لیتری توسط قفل فیتینگ لیور متصل می شود، پیستون سرنگ عقب کشیده می شود تا زمانی که مقاومت احساس شود و سپس کانیولا در موضع اهدای بافت جلو برده می شود. بافت چربی با حرکات شبه پنکه ای کشیده می شود اما بایستی از کار کردن خیلی سطحی اجتناب کرد زیرا ممکن است موجب تشکیل فرورفتگی و دیمپل در موضع شود (شکل ۲).

جراحی حجم دهی لب بزرگ واژنشکل ۲ – برداشتن بافت چربی اتولوگ (از بدن خود بیمار)

چربی برداشت شده با دور ۳۰۰۰ به مدت یک دقیقه سانتریفیوژ می شود. زمانی که سرنگ از سانتریفیوژ خارج می شود، سه لایه یا سطح قابل تمایز بایستی دیده شود: لایه پاینی قرمز رنگ و حاوی خون و محلول تزریق شده است. لایه میانی به رنگ سفید/زرد است و حاوی بافت چربی است که برای گرافت استفاده خواهد شد. لایه بالایی یا اولین لایه از بالا روغنی و چرب بوده و حاوی سلول های چربی پاره شده و خراب است (شکل ۳).

پیوند چربی ران به کس زن برای زیباسازی کسشکل ۳- پس از سانتریفیوژ، چربی درو شده در لایه وسطی قرار می گیرد که حاوی سلول های چربی مناسب برای پیوند زدن است.

در مرحله بعد لایه های پاینی و بالایی ماده درو شده دور ریخته می شود و لایه وسط در سرنگ یک میلی لیتر دارای فیتینگ لیور کشیده می شود. بافت چربی حالا آماده انتقال است. می توان آن را با استفاده از کانیولا کور یا با نوک تیز در لابیا ماژور تزریق کرد (شکل ۴).

طریقه تزریق چربی برای بزرگ و جوان کردن لب کس زنشکل ۴- (a) کانیولا برای درو و تزریق بافت چربی، (b) تزریق چربی با استفاده از یک نیدل نوک تیز

بسیار مهم است که چربی تزریق شده به صورت نوارهای باریک یا تزریق های منفرد در سطوح مختلف و مقداری هم به صورت سطحی تزریق شود. مویرگ هایی تشکیل دهنده عروق خونی تغذیه کننده لوب بزرگ واژن می توانند حداکثر تا فاصله ۳ میلی متر را پوشش دهند. اگر حجم بزرگی از بافت چربی در یک نقطه تزریق شود، مویرگها شانسی برای نفوذ در مرکز گرافت و خونرسانی کامل آن ندارند. بنابراین بافت چربی آن موضع مرده و توسط بدن بازجذب می شود. کیست های روغنی نیز ممکن است تشکیل شود. بنابراین توزیع منتشره سلول های چربی بر روی یک فضای سه بعدی از موضع گرافت اهمیت دارد تا بیشترین شانس تثبیت خونرسانی و زنده ماندن را داشته باشند (شکل ۵).

شکل ۵- توزیع سه بعدی قطره های چربی پیوند شده (گرافت چربی)

همانطور که قبلا ذکر شد مشکل اصلی لیپواستراکچر در ریت بقای بافت چربی انتقال یافته است که خیلی بالا نیست و در لوب بزرگ واژن نرخ بقای آن حدود ۳۰% است. بنابراین همیشه توصیه می شود که بیش از حد مورد نیاز تصحیح انجام شود و حجم بالاتری تزریق شود. با توجه به میزان مورد نیاز، ممکن است بین ۴۰-۲۰ میلی لیتر یا حتی بیشتر در هر یک از لوب های خارجی واژن تزریق شود (شکل ۶).

شکل ۶- (a) تقویت لابیا ماژور با تزریق چربی، از نمای روبرو در پوزیشن لیتوتومی، (b) وضعیت قبل از پیوند چربی، نمای از بالا، پوزیشن لیتوتومی، (c) وضعیت پس از پیوند، تصحیح زیادتر ضرورت دارد.

مراقبت های بعد از عمل لیپواستراکچر

پس از رویه پیوند چربی اتولوگ یا لیپواستراکچر، بیمار بایستی به طور وسیعی از فشار وارد شدن بر ناحیه لوب بزرگ واژن اجتناب کند. اگر امکان داشته باشد، حتی نباید تا ۱۴ روز بعد از رویه لیپواستراکچر یا پیوند چربی روی آن بنشیند. پوشش آنتی بیوتیک قابل توصیه است. بافت چربی تزریق شده ممکن است کپسولی شده و به صورت برآمدگی های کوچکی قابل لمس باشد، هرچند معمولا موقتی بوده و با فشار آرام یا ماساژ برطرف می شود.

مشکلات و عوارض لیپواستراکچر

زمانیکه تصحیح یا کوتاه کردن لابیا ماژور با تقویت حجم لوب بزرگ واژن همزمان در یک جلسه انجام می شود، ابتدا کوچک و تنگ کردن بافت انجام می شود و تا زمانی که زخم بسته نشده باشد، تزریق چربی انجام نمی شود.

گرچه در یک نگاه به نظر می رسد که شکل دهی مجدد به لابیا ماژور کمتر از عمل تصحیح لابیا مینور پیچیده است، اما هنوز دستیابی به نتایج رضایت بخش از نظر زیبایی راحت نیست.

دلیل اصلی سخت بودن دستیابی به زیبایی رضایت بخش این است که گزینه های مدل دهی مجدد لوب بزرگ واژن محدود است زیرا نقطه فیکس سازی مشخص و محکمی ندارد و ریسک تصحیح بیش از حد همراه با انحراف و فاصله افتادن در مدخل واژن و همچنین تخت و پهن شدن لوب داخلی وجود دارد. جایگزینی حجم با چربی اتولوگ در بعضی از موارد به بیش از یک جلسه نیاز دارد، قبل از اینکه به تاثیر مورد نظر و مطلوب دست یافت.

تعیین نیاز به کوتاه کردن لوب بزرگ واژن بایستی نسبت به تصحیح لوب کوچک با احتیاط بیشتری بررسی شود: توقعات بیمار به دقت در مقابل احتمالات واقع بینانه و نتایج احتمالی سنجیده شود. از سوی دیگر، تقویت حجم با گرافت چربی اتولوگ روشی است که می توان راحت استفاده کرد و می توان در ترکیب با تصحیح لوب کوچک واژن انجام داد.

لابیاپلاستی هر دوی لوب های بزرگ و کوچک واژن در یک جلسه توصیه نمی شود زیرا بهبودی زخم ها خیلی سخت تر می شود. پس از رویه مرکب، استرس مکانیکی حاصل از فعالیت های زندگی روزمره به طور قابل توجهی ترمیم زخم را به تاخیر می اندازد و احتمال چسبندگی زخم بیشتر می شود و بنابراین دستیابی به تاثیر مورد نظر و نتیجه زیبایی عمل سخت تر می شود.

بیمار معمولا با تصحیح و کوچک کردن لابیا مینور راضی می شود و نیازی به تصحیح هیپرپلازی جزیی لوب بزرگ با دردسرهای مرتبط نیست. اگر قرار است تصحیح و کوتاه سازی هر دوی لوب های بزرگ و کوچک واژن انجام شود، گام اول جراحی لوب کوچک است و نه لوب بزرگ و بایستی تا رفع تورم زخم صبر کرد، مثلا تا ۶ ماه بعد.

تصاویر قبل و بعد از جراحی لیپواستراکچر

برای مشاهده و مقایسه نتیجه جراحی لیپواستراکچر یا گرافت چربی یا جراحی حجم سازی لوب بزرگ واژن؛ عکس های قبل و بعد لیپواستراکچر و جراحی بازسازی لابیا مینور و لیپواستراکچر لابیا ماژور در زیر آمده است:

بیمار ۱- بازسازی لابیا مینور و لیپواستراکچر لابیا ماژور

عکس قبل و بعد از عمل لیپواستراکچر قشنگ کردن کس زن و پیره زنبیمار ۲ – کوتاه کردن لوب کوچک واژن همراه با لیپواستراکچر لوب بزرگ واژن

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.